همه نژادهای زنبورعسل در ایران و جهان

آشنایی کامل با انواع نژادهای زنبورعسل (کارنیکا، ایتالیایی و لگوستیکا و کردوان، باکفست و ساسکاتراز، کارپات، روسی، چینی و …) به همراه جدول خصوصیات نژادها از نژاد ایتالیایی و کارنیکا گرفته تا نژاد بامبل در این مقاله آموزش زنبورداری آمده است و می تواند اطلاعات شما را در حرفه زنبورداری افزایش دهد.
زنبورهای عسل حشراتی هستند که میلیون ها سال پیش به صورت انفرادی روی کره زمین زندگی می کردند. به تدریج به شکل اجتماعی تکامل یافتند و ادامه حیات دادند. زنبورهای عسل 56 میلیون سال در عصر سنوزوئیک تکامل یافتند. به احتمال زیاد خاستگاه آنان آسیای جنوب شرقی بوده است.
زنبور عسل با نام علمی Apis mellifera از آن یاد می شود.
کلمه Apis به همه گونه های زنبور عسل اشاره دارد که حداقل 44 گونه را شامل می شود.
آنچه در این مقاله می خوانید ...
- 1 آشنایی کامل با انواع نژادهای زنبورعسل
- 2 زنبور عسل ایتالیایی یا لگوستیکا
- 3 زنبورعسل ساسکاتراز (هیبرید کانادایی)
- 4 زنبور عسل کارنیکا یا کارنیولاین
- 5 زنبورعسل نژاد بوکفست
- 6 زنبورعسل نژاد قفقازی
- 7 زنبورعسل اکراینی کارپات
- 8 زنبورعسل روسی
- 9 زنبور استپی اوکراینی
- 10 زنبورعسل چینی
- 11 نژاد های زنبورعسل ناشناخته
- 12 کدام نژاد از نژادهای زنبورعسل را انتخاب کنیم؟
- 13 جدول ویژگی نژادهای زنبور عسل-قسمت اول
- 14 جدول ویژگی نژادهای زنبور عسل - قسمت دوم
آشنایی کامل با انواع نژادهای زنبورعسل
در این مقاله آموزشی اطلاعات بسیار کاملی از انواع نژادهای زنبورعسل رایج و ناشناخته در ایران و جهان و از نژادهای معروف گرفته تا گمنام را ارائه می دهیم که می تواند برای هر زنبورداری مفید باشد.
زنبور عسل ایتالیایی یا لگوستیکا
اولین نژاد از نژادهای زنبورعسل به دلایل مختلف ایتالیایی یا لگوستیکاست. زنبور ایتالیایی یا لگوستیکا همانطور که از نامش پیداست در ایتالیا در جنوب کوه های آلپ و شمال سیسیل تکامل یافته است و از آخرین دوره یخبندان در ایتالیا جان سالم به در برده است. زنبور عسل ایتالیایی امروزه در سراسر دنیا پراکنده است و مشهورترین نژاد به شمار می آید. رنگ روشن دارد و نوع کردوان که یک زیر مجموعه لگوستیکاست بسیار زرد است.
زنبور عسل ایتالیایی با اکثر آب و هواها از نیمه گرمسیری تا معتدل سرد سازگار است. برای مناطق مرطوب چندان مناسب نیست. بنابراین برای نگهداری در مناطق شمال ایران مناسب است به شرطی که برای کاهش رطوبت به مناطق خشک تر استانهای شمالی کوچ داده شود. زنبور ایتالیایی زمستان گذرانی در مناطق سرد را طاقت نمی آورد و اصولا در تشکیل خوشه گرم موفق نیست. مناطق معتدل با رطوبت کمتر بهترین مکان برای نگهداری زنبور ایتالیایی است.
از میان نژادهای زنبورعسل ، زنبور عسل ایتالیایی در عین عسل آوری بسیار پر مصرف است . زنبور عسل ایتالیایی خلق و خوی آرامی دارد و جمعیت سازی خوبی دارد. به خاطر جمعیت سازی بالا برای زنبورداران حرفه ای که به قصد گرده افشانی زنبورداری می کنند محبوب و مناسب است. زنبور عسل ایتالیایی تمایل زیادی به غارت کندوهای دیگر و دزدیدن عسل دارد که در بین نژادهای زنبورعسل منحصر بفرد است.
زنبور عسل ایتالیایی در مقابل کنه های تنفسی بویژه کنه آکارین مقاوم تر است اما بیماریها و آفات ممکن است خیلی زود باعث فروپاشی کلنی زنبور ایتالیایی می شود. و در مقابل سموم و بیماری نوزما آسیب پذیر هستند.
زنبور عسل ایتالیایی پاک کننده های خوبی هستند و نظافت کندو را به خوبی انجام می دهند و رفتار بهداشتی خوبی در مقابل کنه ها دارند.
عسل آوری لگوستیکا
انگیزه مالی اولین انگیزه برای هر کاری خواهد بود. در بیشتر نقاط دنیا زنبور ایتالیایی به توان بالای عسل آوری شناخته شده است و موم بافی خوبی دارد.
بیشتر زنبورداران تجاری این نژاد زنبور را به همین دلیل بر دیگر نژادهای زنبورعسل ترجیح می دهند. از آنجایی که ملکه ایتالیایی ویژگی های خوبی دارد، زنبورداری با نژاد ایتالیایی یا همان لگوستیکا برای خدمات گرده افشانی نیز فوق العاده است. نقطه ضعف زنبور عسل ایتالیایی این است که زمستان گذرانی خوبی ندارد. پس برای مناطق سرد زیاد مناسب نیست.
زنبور عسل ایتالیایی برعکس کارنیکا شهدها را از طبقات بالا به پایین در کندو ذخیره می کند. لگوستیکا به راحتی از گلهای مختلف شهد جمع آوری می کند و به یک گل محدود نمی شود و این انتقال را به خوبی انجام می دهد.
زنبورعسل ساسکاتراز (هیبرید کانادایی)
یکی دیگر از نژادهای زنبورعسل ساسکاتراز است. زنبورهای ساسکاتراز گونه جدیدی از زنبورها هستند که در ساسکاچوان کانادا تولید شده اند . این اصلاح نژاد با هدف ارائه گونهای از زنبورهای عسل که عسل آوری بالایی داشته باشند راهاندازی شد .
به دلیل منطقه سرد ساسکاچوان زنبوری برای آن منطقه مناسب بود که بتواند زمستان را با موفقیت پشت سر بگذراند.
هنگامی که موسسان این پروژه برای اولین بار این کار را شروع کردند، کلنی های اصلی در اثر آلودگی به کنه واروآ در دو سال از بین رفتند. سپس تصمیم گرفتند گونه ای را معرفی کنند که به در مقابل کنه واروآ مقاوم باشد.
آنها زنبورهای روسی و آلمانی را برای این هدف انتخاب کردند . بنابراین کاناداییها با آمریکاییها همکاری کردند و نژادهایی از زنبورهای خاص را برای این طرح تهیه کردند.
آنچه حاصل شد، زنبورهای ساسکاتراز بودند که امروز با آنها آشنا هستیم.
زنبور ساسکاتراز در برابر کنه های تراشه ای و کنه واروآ بسیار مقاوم است.
زنبورهای ساسکاتراز قابلیت زمستان گذرانی بالایی دارند که در بین نژادهای زنبورعسل معروف است.
زمستان در ساسکاچوان بسیار سرد است. با رسیدن دما به زیر صفر، زنبورهای ساسکاتراز در برابر این دمای پایین مقاومت خوبی دارند و با موفقیت خود را به بهار می رسانند. از آنجایی که آنها در هوای سرد زنده می مانند، تقریباً می توانند در هر جای دیگر رشد کنند.
زمستان گذرانی یک کلنی صرفه اقتصادی نیز به همراه دارد چون سبب مصرف کمتر عسل می شود.
نژاد ساسکاتراز در مقابل کنه مقاوم است و رفتار خوبی دارد و امروزه، پرورش دهندگان به دنبال راه هایی برای افزایش این صفت در گونه ساسکاتراز هستند.
زنبورهای ساسکاتراز رفتار بهداشتی مناسبی در برابر کنه از خود نشان می دهند. آنها قادر به تشخیص زنبورهای بالغ جوانی هستند که آلوده به کنه هستند. سپس درپوش این سلولها را باز می کنند و لارو و کنه را خارج می کنند. ناگفته نماند که یکی از راههای کنترل کنه در کلنی همین رفتار بهداشتی زنبورهای کارگر است.
زنبور ساسکاتراز در برابر لوک و لارو گچی پرورش مقاوم است. زمانی که لارو زنبور، هاگ قارچی به نام Ascosphaera apis را می خورد، بیماری لارو گچی به وجود می آید .اگر کلنی قوی باشد، بیماری قابل کنترل است.
هنگامی که دما کاهش می یابد، کلنی ها در برابر این بیماری آسیب پذیر هستند. اگر نگران توانایی یک کلنی هستید، مقاومت در برابر این بیماری ها مزیت دیگر ساسکاتراز است.
زنبورهای ساسکاتراز در مقابل آلودگی های محیطی از جمله سمپاشی و مواد شیمیایی و مانند آن مقاوم تر هستند.
علیرغم نکات مثبتی که در این بررسی زنبورهای ساسکاتراز مورد بحث قرار داده ایم، یک اشکال قابل توجه وجود دارد که باید در نظر بگیرید.
برخلاف بسیاری از نژادهای زنبورعسل ، این یک نژاد زنبور عسل نیست که خودتان آن را پیوند بزنید و تولید کنید. توسعه زنبور ساسکاتراز نیاز به سرمایه گذاری هنگفتی در زیرساخت دارد .
هنگامی که شما نیاز به تعویض ملکه خود دارید، باید از یک تامین کننده مطمئن و استاندارد سفارش دهید که در ایران مشکلات خاص خود را داراست.
اگر شما یک زنبوردار تازه کار هستید، یا حتی اگر یک زنبوردار باتجربه هستید، با محدودیت های زیادی برای تهیه یک ملکه دست اول ساسکاتراز در ایران روبرو هستید.
زنبور عسل کارنیکا یا کارنیولاین
یکی از مشهورترین نژادهای زنبورعسل در ایران و جهان کارنیکاست. جالب است بدانید خاستگاه اصلی زنبورعسل کارنیکا جمهوری قدیمی کراجینا (Krajina) در صربستان است و به همین نام نامیده می شد و کم کم به کارنیکا مشهور شد.
زنبور عسل کارنیکا متعلق به منطقه جغرافیایی استان کراجینا در صربستان، یوگسلاوی، بخش جنوبی آلپ اتریش و شمال بالکان و به معنای گسترده تر، این نژاد مربوط به مقدونیه و کل دره دانوب (مجارستان، رومانی و بلغارستان) است.
و جالب تر آنکه موسسه زنبورداری اتریش ، یک مرکز بین المللی پرورش نژاد کارنیکاست و این موسسه محبوب ترین نژاد کارنیکا به نام «کارنیکای اتریشی» را در اروپای غربی تولید کرده است که امروزه در اروپا و نیز در کل جهان از محبوبیت خاصی برخوردار است. به دلیل این نژاد فوق العاده اروپا در حال حاضر به این نتیجه رسیده است که به هیچ زنبور دیگری نیاز ندارد.
از بین نژادهای زنبورعسل، نزدیک ترین زنبور به نژاد کارنیکا زنبورعسل قفقازی خاکستری است. زنبورهای کارنیکا وقتی در اوایل بهار متولد می شوند تیره ترند و با شروع گرمای هوا رنگ نوزادان زردتر می شود.
رنگ کارنیکا خاکستری با لکه های زرد است. بدن زنبور کارنیکا نسبتا کوتاه است و با تعداد زیادی کرک نقره ای رنگ پوشیده شده است که آنها را پرمو می کند.
زنبورعسل کارنیکا برای مناطق اروپای مرکزی و شرقی تکامل یافته است و توان زمستان گذرانی خوبی دارد و معمولا ذخیره زمستانی عسل کارنیکا بالاست.
زنبور کارنیکا چون رشد زیادی در فصل بهار دارد اگر فضای کافی نداشته باشد اقدام به بچه دهی می کند که این مسئله نیاز به مدیریت از سوی زنبوردار دارد.
زنبور کارنیکا توانایی بالایی در سازگاری با تغییرات آب و هوایی دارد و خود را با تغییر ناگهانی هوا از گرما به سرما با شرایط وفق می دهد.
زنبور عسل کارنیکا در بهار رشد انفجاری دارد و به استارت بهاره عالی معروف است. کارنیکا آرام است و به دلیل خرطوم بلند (حدود 6.5 تا 6.8 میلیمتر) ( بلندترین خرطوم بین تمام زنبورها) و دیگر ویژگی های ژنتیکی مثبت قدرت عسل آوری بالایی دارد و در عین حال مصرف پایینی نیز دارد. اما عسل آوری کارنیکا به ایتالیایی نمی رسد و کمتر است.
زمان جمع آوری عسل، زنبور کارنیکا ابتدا قاب های نوزادان را پر از عسل می کند و سپس به سراغ طبق ها می رود.
کارنیکا در برابر سموم نسبت به دیگر نژادها مقاوم تر است. کارنیکا در برابر بیماری هایی مثل نوزما و لوک از زنبورهای دیگر مثل قفقازی مقاوم تر است و از زنبورهای روسی ضعیف تر است.
کارنیکا برای اقلیم های سرد تر و نیز دارای شهد طولانی تر طبیعت مناسب تر است. یکی از بهترین نژادهای زنبورعسل برای تولید عسل جنگل زنبور کارنیکاست.
یکی دیگر از نقاط قوت کارنیکا قدرت بالای جهت یابی فضایی است و این ویژگی سبب می شود که بتوانیم کندوهای کارنیکا را در کنار هم بچینیم و به راحتی دریچه خود را پیدا کنند.
زمستان را تحت شرایطی خوب سر می کند و یکی از ویژگی های منحصر بفرد کارنیکا توان زمستان گذرانی با جمعیت کمتر نسبت به نژادهای زنبورعسل دیگر است. میل به غارت ندارد و نیش زن نیست.
زنبور عسل کارنیکا در بهار با شروع جریان شهد و گرده به سرعت رشد می کند و جمعیت را افزایش می دهد ولی بعد از مدتی با کاهش منابع از حرکت باز می ایستد. زنبورهای کارنیکا عموما برای تخمریزی سطح بالا و در طول سال تکامل نیافته اند و بعد از یک دوره کوتاه تخمریزی فعالیت خود را کاهش می دهند. این مسئله شاید به مذاق و سلیقه ایرانی ها زیاد جور نباشد که همواره دوست دارند چندین دوره از زنبورهای خود کار بکشند.
زنبورعسل نژاد بوکفست
یکی دیگر از نژادهای زنبورعسل در ایران و جهان که معروف است نژاد بوکفست نامیده می شود. زنبورعسل نژاد بوکفست دورگه ای انگلیسی است که در بوکفست انگلیس تکامل یافت. با ظهور و فراگیر شدن کنه ها زنبورهای انگلیسی در اوایل قرن بیستم شاهد تلفات زیادی شدند که با هدف مبارزه با کنه واروآ و تراشه ای اقدام به اصلاح نژاد کردند و زنبور بوکفست را معرفی کردند.
بوکفست رنگ روشن و شبیه زنبور ایتالیایی دارد. زنبور بوکفست در مقابل قارچها و انگل ها مقاومت خوبی دارد.همچنین در صحرای ضعیف تر رشد خوبی دارد و کمتر تمایل به بچه دهی از خود نشان می دهد.
زنبورعسل نژاد قفقازی
در میان نژادهای زنبورعسل در ایران و جهان زنبور قفقازی هم به شهرت رسیده است. زنبور قفقازی در رشته کوه ها و دره های قفقاز سرچشمه می گیرد و در منطقه روستوف بسیار شناخته شده است. زنبور نژاد قفقازی عسل آوری بالایی در مقایسه با کارنیکا یا ایتالیایی ندارد اما عسل آوری قفقازی پایین هم نیست.
عسل آوری منظمی دارد و تا یک قاب پر نشود سراغ قاب دیگری نمی رود. به طور کل کسانی که به دنبال تولید عسل بالا هستند به دنبال نژاد قفقازی نمی روند.
زنبورهای قفقازی از صبح زود تا حتی آستانه تاریک شدن هوا می توانند شهد جمع کنند. زنبور قفقازی بسیار سرسخت هستند و مه غلیظ یا باران خفیف هم مانع فعالیت آنها نمی شود.
مانند زنبور کارنیکا زنبورهای قفقازی خرطوم بلندی دارند و این نژاد برای گرده افشانی و زنبورداری تجاری مناسب است.
زنبور قفقازی قدرت بالایی در تولید بره موم دارد. زنبور قفقازی در مقابل بیماری نوزما بسیار آسیب پذیر است.
زنبورهای قفقازی به دو گروه زنبور قفقازی خاکستری و زرد تقسیم می شوند. که نوع خاکستری رنگ ویژگی های بهتری دارد.
زنبور قفقازی زمستان گذرانی خوبی دارد اما در برابر بیماری ها آسیب پذیر است.
زنبورعسل اکراینی کارپات
زنبور کارپات یکی از نژادهای زنبورعسل است که در ایران هم طرفدارانی دارد. زنبور کارپات اغلب در اوکرای و بلاروس و روسیه پراکنده است. زمستان گذران خوبی است و مصرف عسل آن بسیار پایین است. رنگ خاکستری تیره با موهای نقره ای دارد. ملکه کارپات می تواند روزی 1800 تخم بگذارد. موم بافی خوبی دارد و عسل آوری کارپات نسبتا بد نیست.
زنبور کارپات بسیار آرام است. در ابتدای فصل زودتر از بقیه نژادهای زنبورعسل جمع آوری شهد را شروع می کند و شهد گلهایی را که قند کمتری دارد بیشتر دوست دارد. زنبور کارپات به دلیل آرام بودن نزد زنبورداران مبتدی بسیار محبوب است.
زنبور کارپات در مقابل آفات بیرونی آسیب پذیر است و به راحتی پروانه موم خوار بموم های آن ها را می خورد.
زنبورعسل روسی
یکی از نژادهای زنبورعسل زنبور روسی است که به دلیل ویژگیهایی که دارد در ایران جایگاهی ندارد. زنبور روسی در سال 1970 معرفی شد. این نوع هیبرید در زمستان سرد روسیه مقاومت خوبی در برابر سرما دارد و زمستان گذرانی همراه با موفقیت دارد. زنبور روسی در برابر کنه واروآ مقاوم است. این زنبور بسیار به طبیعت وابسته است و فقط در صورت فراوان بودن گرده و شهد توان افزایش جمعیت را داراست و در غیر این صورت کند عمل می کند.
زنبور روسی استارت بهاره خیلی خوبی دراد و در بیشتر مواقع سال شاخون می زند و تمایل به بچه دهی دارد. زنبور روسی یک زنبور نیش زن است.
زنبور عسل روسی در واقع یک نژاد نیست بلکه ترکیبی چند رگه از زنبورهای ایتالیایی و کارنیکا و قفقازی است.
زنبور روسی هیبریدی است که به عنوان یک نژاد به طور کامل تکامل نیافته است و برای زنبورداری چندان مناسب نیست.
زنبور استپی اوکراینی
زنبور اوکراینی هم از جمله نژادهای زنبورعسل است که در ایران کم است. در استپ جنگلی در شرق اوکراین تکامل یافته است. سازگار با آب و هوای معتدل است و عسل آوری متوسطی دارد. خرطوم 6.5 میلیمتری دارد و رنگ آن خاکستری است.
ملکه زنبور استپی می تواند تا روزی 2300 تخم بگذارد. نیش زنی متوسطی دارد و میل زیادی به بچه دهی ندارد و یک زنبور نیش زن به حساب می آید. زمستان گذرانی خوبی دارد و در برابر بیماری ها مقاومت خوبی دارد.
زنبور استپ اوکراینی شبیه نژاد روسی است، فقط دارای طول بال های بزرگتر و رنگ روشن تر هستند.
زنبورعسل چینی
زنبور چینی یکی از نژادهای زنبورعسل است که در سالهای اخیر مانند تمام اجناس چینی راه خود را به ایران پیدا کرده استو اغلب در تولید ژل رویال از آن استفاده می شود. . زنبور عسل چینی (ژونگ فنگ) معروف به زنبور عسل مومی چین قدمت طولانی دارد و در کشور چین تکامل یافته است. در اصل یک زنبور گرده افشان خوب است. زنبورهای وحشی کوههای افغانستان، پاکستان، و شمال هند به این نژاد نزدیک است.
جثه نسبتا کوچکی دارد و رنگ غالب زنبور عسل چینی قرمز است. در مقابل دریچه پرواز کمتر تجمع می کنند و خیلی زود تمایل به بچه دهی دارد. زمستان گذرانی خوبی دارد و در هوای سرد قدرت پرواز دارد و زنبور چینی در بهار خیلی زود استارت می زند. زنبور چینی تمایل به غارت بالایی دارد. عسل آوری متوسط به بالا دارد.
اخیرا با اصلاح نژاد صورت گرفته و ترکیب آن با زنبور ایتالیایی برای تولید ژل رویال مورد استفاده قرار می گیرد. تب استفاده از زنبور چینی در کشور ما رو به افزایش است.
در مقابل کنه واروآ و دیگر بیماریها آسیب پذیر است و به عنوان یک نژاد پرطرفدار شناخته شده نیست.
نژاد های زنبورعسل ناشناخته
برخی نژادهای زنبورعسل در ایران و جهان وجود دارد که دیگر جایگاهی در زنبورداری ندارد اما شناخت آنها خالی از لطف نیست.
زنبور سیاه آلمانی
زنبور سیاه آلمانی ابتدا از اوراسیا به آلمان انتقال داده شد و در زمستان های سرد به خوبی دوام می آورد. زنبور سیاه آلمانی تقریبا وجود ندارد.
زنبور برزیلی
زنبور برزیلی به اشتباه زنبور آفریقایی نیز نامیده می شود با اینکه در برزیل تکامل یافت. زنبور برزیلی حاصل اصلاح نژاد در آزمایشکاه هاست که مثل بقیه نژادها هدف اول از تولید آن مقاومت در برابر کنه و بیماری ها بود.
این زنبور بسیار نیش زن است اما یکی از ویژگیهای مثبت این نژاد پرواز کارگرها در سنین پایین و جمع آوری شهد است. زنبور برزیلی عسل آوری بالایی ندارد و به طور کل کلنی را با جمعیت کمی اداره می کند و ارزش نگهداری ندارد و بیشتر مزایای آن زندگی موفق آن در قالب زنبور وحشی است.
زنبورعسل هیمالیا
زنبورعسل هیمالیا در گورونگ در نپال یافت می شوند. بسیار آرام هستند و در کوهستان ها زندگی می کنند. آنها قابلیت تولید عسل از گیاهان سمی مانند رودودندرون را دارند. این گیاهان در دوره گلدهی آندرومدوتوکسین تولید می کنند و در عسل این زنبورها یافت می شود. خوردن این عسل توهم زاست.
زنبورعسل برگ بُر
ظاهر این زنبور بسیار شبیه زنبورهای معمولی است. طول بدن آنها بین 8 تا 16 میلی متر است. آنها فک قوی دارند که برگ ها را می برند و از شهد آنها تغذیه می کنند. در مناطق معتدل اروپا یافت می شوند. این زنبورها عمر کوتاهی دارند.
زنبورعسل بامبل
این نوع زنبور برخلاف ظاهرش عسل تولید می کند و به سادگی نیش نمی زند. یک استاد تمام عیار در امر گرده افشانی به حساب می آید. برخی از گلها را فقط زنبور بامبل گرده افشانی می کند و دیگر زنبورها توانایی این کار را ندارند.
زنبورهای بامبل برای زمستان گذرانی مناطق عمیق صخره ها و زیر زمین را برای لانه خود انتخاب می کنند. آنها با توجه به فصل لانه خود را تغییر می دهند.
این زنبورها زمستان را فقط با چند عدد زنبور به بهار می رسانند و با اولین گل بهاری یعنی پامچال کار خود را شروع می کنند. عسل آوری این زنبورها در حدی نیست که مورد استفاده قرار گیرد.
زنبور هالیکتید
این زنبور یکی از زیباترین زنبورهاست که زندگی نیمه اجتماعی دارد. همه زنبورهای این گروه تخم می گذارند و وظیفه تخمگذاری و محافظت از لاروها، و جمع آوری شهد را بین خودشان تقسیم می کنند.
زنبورعسل باشقیر
این زنبور بومی باشقیر روسیه است و در برخی نواحی اروپایی یافت می شود. آنها در زمره زنبورهای وحشی دسته بندی می شوند و دارای رنگ خاکستری هستند و حتی در روزهای سرد نیز می توانند از کندو خارج شوند.
زنبورعسل آسیایی
این زنبور وحشی در صخره های کوهستانی آسیا زندگی می کند. جثه بزرگی دارد و نیش آن بسیار دردناک است.
زنبورعسل دان بی
این گونه زنبور دارای قدرت تخمریزی نسبتاً بالایی است. رنگ آنها دارای نوارهای قهوه ای است. در طول دوره تولید مثل، ملکه حدود 3000 تخم در روز می گذارد. تمایل به بچه دهی بالایی دارد. آنها عمدتا از شهد شبدر شیرین، پونه کوهی و اقاقیا تغذیه می کنند.
زنبور عسل وحشی تایلندی
این زنبورها با شکم تیره شناخته می شوند که شبیه زنبورهای بی عسل هستند. همچنین بال های این زنبورها بسیار تیره تر است. بسیار آرام هستند و در تولید عسل وحشی بسیار کارآمد هستند. عسل آنها به خاطر طعم ملایم و مطبوعش معروف است.
زنبور آبخازی
زنبور آبخازی در کوهستان های آبخاز در مناطق کوهستانی قفقاز در غرب گرجستان یافت می شوند. این زنبورها در صخره ها زندگی می کنند و به زنبور سنگی نیز معروف هستند. عسل لذیذ و منحصر بفردی دارند و اخیرا جهت اصلاح نژاد به آمریکا و اروپا نیز برده شده اند.
زنبورهای عسل ملیپونا
این زنبور متاسفانه در حال انقراض است. زنبور ملیپونا نیش ندارد و حس بویایی بسیار قوی دارد. فک پایین قدرتمندی دارد و در مقابل حمله حشرات از خود با گاز گرفتن دفاع می کند.
عسل ملیپون به طور گسترده در شبه جزیره یوکاتان استفاده می شود زیرا زنبورهای این منطقه خوشمزه ترین عسل را تولید می کنند.
برخی نژادهای دیگر زنبور
ایرانی، فلسطینی، سوری، قبرسی، یونانی، سوئیسی، آناتولی، مصری، سودانی، صحرا، صخره ای و …
کدام نژاد از نژادهای زنبورعسل را انتخاب کنیم؟
از بین نژادهای زنبورعسل، بهترین نژاد با توجه به هدف شما تعریف می شود. باید ابتدا مشخص کنید دنبال چه چیزی هستید.
تولید عسل یا ژل رویال یا بره موم؟ و یا هدف دیگری دارید؟ برخی نژادهای زنبورعسل برای تولید عسل بهترند و به عنوان مثال زنبور ایتالیایی و کارنیکا برای تولید عسل بهترین انتخاب است. اما اگر به دنبال تولید ژل رویال هستید زنبور نژاد چینی بهتر است. زنبور عسل قفقازی برای تولید بره موم بهترین انتخاب است در حالیکه زنبور ایتالیایی بره موم کمی تولید می کند.
در کشور ما به جای آنکه به دنبال نام نژادهای زنبورعسل باشید بهتر است به فکر بهگزینی باشید. نژادهای مختلفی را از تکثیر کنندگان نسبتا معتبرتر تهیه کنید و بعد از مدتی بهترین ها را انتخاب و تکثیر کنید. البته این یک پیشنهاد است و ممکن است با سلیقه شما جور نباشد.
داشتن هدف و عشق ورزیدن به زنبورداری می تواند ضامن موفقیت شما در حرفه زنبورداری باشد. به تدریج فرا می گیرید که کدامیک از نژادهای زنبورعسل برای شما مناسب است.
آموزش زنبورداری جلسه 2: راهنمای کامل خرید کلنی زنبورعسل
ما در مقاله آموزشی بعدی به طور کامل درباره نحوه خرید ملکه و به طور کل درباره بهترین روش افزایش تعداد کلنی خوب صحبت کرده ایم.
جدول ویژگی نژادهای زنبور عسل-قسمت اول
| نژاد/ویژگی | زنبور ایتالیایی | زنبور کارنیکا | زنبور قفقازی |
|---|---|---|---|
| رفتار نیش زنی | پایین | پایین | متوسط |
| قدرت استارت بهاره | بالا | بالا | متوسط |
| توان زمستان گذرانی | متوسط | بالا | بالا |
| میل به بچه دهی | متوسط | پایین | متوسط |
| عسل آوری | خیلی بالا | بالا | بالا |
| تولید بره موم | پایین | پایین | بالا |
| میل به غارت | بالا | پایین | متوسط |
| مقاومت در برابر کنه | متوسط | بالا | متوسط |
| مقاومت به بیماری | پایین | بالا | متوسط |
| تولید ژل رویال | پایین | پایین | پایین |
| مصرف عسل | بالا | پایین | بالا |
جدول ویژگی نژادهای زنبور عسل - قسمت دوم
| نژاد/ویژگی | زنبور بوکفست | زنبور چینی | زنبور ساسکاتراز |
|---|---|---|---|
| رفتار نیش زنی | پایین | بالا | متوسط |
| قدرت استارت بهاره | متوسط | بالا | متوسط |
| توان زمستان گذرانی | متوسط | بالا | بالا |
| میل به بچه دهی | پایین | بالا | بالا |
| عسل آوری | بالا | متوسط | بالا |
| تولید بره موم | پایین | پایین | پایین |
| میل به غارت | پایین | متوسط | متوسط |
| مقاومت در برابر کنه | بالا | پایین | بالا |
| مقاومت به بیماری | بالا | پایین | بالا |
| تولید ژل رویال | پایین | بالا | پایین |
| مصرف عسل | متوسط | بالا | متوسط |




















سلام
همه توضیحات شما یک طرف
جدول ویژگی ها یک طرف خیلی کمک کننده بوده
برام .خسته نباشید خدمت شما .
بهترین زنبور درایران همان کارنیکای اتریشی هستش
سلام
خداروشکر که هستین