ملکه و زنبور کارنیکا
دسته ها

عسل چیست؟ نشانه های عسل طبیعی و تقلبی

هر آنچه باید در مورد عسل و عسل صددرصد طبیعی بدانید

عسل چیست؟ نشانه های عسل طبیعی را بهتر بشناسید! در این مقاله می توانید با مطالعه مطالبی درباره عسل و عسل طبیعی به اطلاعات کاملی دست یابید.

خواص و نشانه های عسل طبیعی آویشن

در این مقاله هر آنچه باید در مورد خواص و نشانه های عسل طبیعی آویشن بدانید آورده ایم . در صورت مطالعه دقیق می توانید اطلاعات کافی در این زمینه بدست آورید.

عسل طبیعی آویشن ماده ای فوق اشباع شیرین است و در دمای پایین رس می بندد و تبدیل به ماده ای کره مانند می شود. عسلی که گلوکز بیشتری دارد زودتر رس می بندد و عسل حاوی فروکتوز بیشتر، دیرتر رس می بندد. رس بستن عسل نشانه غیر طبیعی بودن عسل نیست بلکه علامتی برای طبیعی بودن عسل است.

در جوامع بین المللی قوانینی وجود دارد که نباید هیچ ماده ای به عنوان افزودنی به فرآورده های زنبور عسل اضافه شود وگرنه مصداق تقلب و غش می باشد.

در حقیقت برای تولید عسل بیشتر نباید به زنبور موادی مانند شکر نشاسته، شربت، شکر سفره و . . . خورانده شود اما متاسفانه بیشتر عسل های بازار از این نوع عسل ها هستند و مصرف کنندگان نمی دانند.

بیشتر بخوانید : بیشتر عسل های بازار تقلبی است

آنچه در این مقاله می خوانید ...

خواص و نشانه های عسل طبیعی آویشن

عسل درجه یک و عسل درجه دو

با توجه به آخرین قوانین و مقررات جهانی عسل خالص به عسل درجه یک و عسل درجه دو تقسیم می شود .

طبقه بندی عسل بر اساس ویژگی های فیزیکی و شیمیایی تعیین کننده این قوانین است که می توان با تست آزمایشگاهی مشخصات عسل را استخراج کرد.

1- درصد فروکتوز و گلوکز : ≥ 60٪ (تمام انواع عسل باید شرایط استاندارد را داشته باشند)

2- رطوبت: (استانداردهای مختلف برای درجات مختلف در حدود 18 تا 20 درصد)

– عسل لیچی، عسل لانگان، عسل مرکبات، عسل چای، عسل پیه: درجه اول ≤20٪، درجه دوم ≤26٪

– سایر عسل ها: درجه یک ≤ 20٪، درجه دوم ≤ 24٪

3- ساکارز: (تمام گونه های عسل باید شرایط استاندارد را داشته باشند یعنی حداکثر 5 درصد)

– عسل لیچی ، عسل لانگان، عسل مرکبات، عسل پیه ≤5٪

– سایر عسل≤6٪

4- اسیدیته (1mol/L هیدروکسید سدیم )، mL/kg ≤40

5- هیدروکسی متیل فورفورال ، mg/kg ≤ 40

6- محتوای خاکستر ≤ 0. 4٪

یکی از مواردی که دانستن آن خالی از لطف نیست این است که هر چه میزان فروکتوز عسل بیشتر باشد، آب کمتری دارد و کیفیت عسل نسبتاً بهتر است.

عسل طبیعی و غیر طبیعی

وقتی زنبور، عسل طبیعی آویشن تولید می کند، تنها منبعی که نیاز دارد گلهای غنی از بهترین شهد آویشن است و به چیز دیگری نیاز نیست .

اما وقتی منبع شهد آویشن وجود نداشته باشد یا کم باشد، زنبورداران به زنبور شهد مصنوعی مانند آب شکر می دهند و زنبور نیز آن شهد را جمع آوری می کند و تبدیل به ماده ای به نام عسل غیر طبیعی می کند.

این نوع عسل هیچ خاصیتی ندارد و فقط یک شیرینی کم ارزش است. بنابراین عسل را به دو دسته تقسیم می کنیم: عسل طبیعی آویشن و عسل غیر طبیعی

خرید عسل آویشن ارگانیک از زنبوردار

عسل طبیعی آویشن

عسل طبیعی آویشن توسط زنبورهای عسل که شهد گل های آویشن را جمع آوری می کنند ساخته می شود. آنها از شهدهای موجود در گل های آویشن کوهستان عسل طبیعی درست می کنند.

معمولاً آنچه ما عسل طبیعی آویشن می نامیم عسل خالص از شهد گلهای آویشن کوهی است و اگر منبع شهد از گیاهان مختلف باشد عسل چند گل نامیده می شود مانند عسل طبیعی جنگل، عسل طبیعی کوهستان؛ و اگر شهد فقط از یک گل تهیه شود عسل «تک گل» نامیده می شود؛ مانند عسل طبیعی پرتقال، عسل طبیعی گون، عسل آویشن ، عسل کلزا ، عسل عناب، عسل طبیعی نمدار، عسل لانگان ، عسل گل داوودی وحشی و غیره.

اگرچه زنبورها فقط در یک دوره معین شهد یک نوع گیاه را جمع آوری می کنند، اما اکثر عسل ها حاوی گرده یا شهد چندین نوع گیاه هستند .

به طور کلی، شهد تک گل به این معنی است که نسبت گرده گیاه و منبع شهد تک گل کاملاً غالب است، به عنوان مثال، در شهد درخت نمدار در شمال ایران، شهد درخت نمدار باید تنها منبع شهد باشد تا بگوییم عسل طبیعی تک گل که در این صورت رنگ عسل طبیعی سفید است.

اما عسل هایی نیز وجود دارد که از بسیاری از گیاهان به طور همزمان گرفته می شوند، زیرا بیش از دو نوع شهد با هم مخلوط شده است که به طور کلی به آن شهد متفرقه یا شهد «صد گل» یا «چندگل» یا «چندگیاه» می گویند.

درگذشته مردم برحسب فصلها عسل را بر اساس فصل تولید به عسل بهاره ، عسل تابستانی، عسل پاییزی و عسل زمستانی تقسیم می کردند.

عسلک

عسلک عسلی است که توسط زنبورها تولید می‌شود و زنبورها شهد لازم را از برگ یا ساقه گیاهان جمع‌آوری می‌کند مانند عسلک پیچک جنگلی در شمال ایران گه در گذشته بسیار مرسوم بوده است.

همچنین شته‌ها شیره گیاه را با دستگاه گوارش خود جذب کرده، پروتئین و قند موجود در آن را مصرف می‌کنند سپس آن را در عسلک می ریزند و شکر و آب آن را کم می کنند و روی برگ گیاهان می پاشند و زنبورها از آن به عنوان ماده اولیه برای ساخت عسلک استفاده می کنند.

عسل طبیعی با توجه به شکل ظاهری

در دما و فشار هوای معمولی، عسل طبیعی دارای دو شکل ظاهری متفاوت است، ی

عنی حالت مایع و حالت رس بسته .

عسل طبیعی مایعی است که از کندو جدا شده و به صورت مایع چسبناک شفاف یا نیمه شفاف باقی می ماند. اما بعد از اینکه بیشتر انواع عسل برای مدت زمانی بیرون از کندو قرار می گیرند، مخصوصاً زمانی که دهوا سردتر است، به تدریج حالت کریستالی ایجاد می کنند، بنابراین عسل را عسل کریستالی یا رس بسته می نامند.

رس بستن عسل طبیعی به این علت است که گلوکز موجود در عسل به راحتی متبلور می شود، بنابراین عسل متبلور ارزش غذایی آن و ماهیت غذای طبیعی را کاهش نمی دهد ، این یک پدیده کاملاً فیزیکی و طبیعی است.

عسل با توجه به نحوه بسته بندی

با توجه به روش های مختلف تولید عسل طبیعی ، می توان آن را به عسل جدا شده از موم (شهد) و عسل با موم تقسیم کرد. عسل با موم گاهی همراه با قاب عسل یا همان شانه عرضه می شود.

عسل جدا شده از موم

جدا كردن عسل از موم یا دستگاهی به نام اکسترکتور انجام می شود .فرایند کار به این صورت است كه شانه عسل را از کندو خارج كرده و در دستگاه اکستراکتور گذاشته و عسل را با نیروی گریز از مركز تكان داده تا عسل از داخل سلول خارج شود که از روی دیواره جاری می شود و در مخزن میریزد و در پایان صافی می كنیم تا ذرات موم را از آن خارج کنیم.

این عسل عموماً در حالت مایع شفاف است اما پس از مدتی متبلور می شود به عنوان مثال عسل طبیعی کلزا پس از خارج شدن به سرعت متبلور می شود و برخی انواع عسل جدا شده دیرتر متبلور می شود مانند عسل باریجه.

عسل با موم

زنبورها عسل طبیعی را در موم یعنی همان سلول شش ضلعی ذخیره می کنند و می توان با توجه به جریان شهد گیاهان با برش موم عسل در قالب های مختلف عسل را بسته بندی کرد. قاب عسل را می توان به 4، 8 و 12 تکه تقسیم کرد.

تجربه نشان داده است که تا زمانی که جریان شهد در طبیعت زیاد باشد، زنبورها می توانند سلولهای شانه عسل را پر کنند و بعد از آماده کردن عسل را پلمپ کنند.

عسل مومی که در بازار به فروش می رسد با ظروف پلاستیکی یک کیلویی و چند کیلویی در اندازه ها و شکل های مختلف بسته بندی می شود یا کل شانه عسل به بخشهای عسلی به شکل خاصی تقسیم شده و در جعبه های پلاستیکی بسته بندی می شود.

عسل طبیعی با توجه به رنگ

رنگ عسل با در نظر گرفتن نوع گیاه و منبع شهد بسیار متفاوت است چه تک گل باشد و چه چند گل. همه آنها رنگ خاصی دارند و اغلب عسلهای که رنگ روشن دارند طعم و بوی بهتری دارند.

رنگ عسل نه تنها می تواند به عنوان پایه طبقه بندی عسل، بلکه به عنوان یکی از شاخص های سنجش کیفیت عسل نیز مورد استفاده قرار گیرد.

شناسایی عسل طبیعی واقعی و عسل تقلبی

شناسایی عسل واقعی و تقلبی

شفافیت و چگالی عسل

اولین نکته برای تشخیص عسل واقعی و عسل تقلبی این است که به شفافیت و چگالی عسل نگاه کنید، عسل خوب رنگش شفاف و مانند روغن روشن است، هنگام تکان دادن بطری عسل، عسل هیچ لرزشی ندارد و پس از قطع تکان دادن، عسل بر دیواره بطری به آرامی جریان می یابد.

سروته کردن ظرف عسل

وقتی ظرف عسل را سروته می کنید عسل مرغوب به دلیل رطوبت کم و بافت قوی چسبنده است، اگر بطری عسل مهر و موم شده وارونه شود، هوای بسته شده در دهانه بطری به سختی شناور می شود و کف می کند.

کش آوردن عسل

مقداری عسل را با یک قاشق کوچک یا خلال دندان هم بزنید و آن را مثل یک رشته نخ بکشید. عسل طبیعی مانند یک رشته بلند کش می آید و زمان ریختن سریع جمع شده و وقتی شکسته شود حلقه ای به نظر می رسد.

خرد کردن ذرات رس بسته

قسمتی از عسل رس بسته را اگر با دو سرانگشت فشار دهید معمولا بافتی نرم شبیه کره دارد. ولی عسل های شکری دانه های درشت و سفت شبیه بلورهای شکر دارند. البته این قانون همیشه صدق نمی کند چون عسل های طبیعی خالص اگر دیر رس ببندند بافت آن ها نرم نیست و بلورهای درشت تری دارد مانند عسل کوهستان.

طعم عسل

عسل طبیعی طعم طبیعت را دارد و عسل شکری طعم شکر را دارد. عسل خالص شیرین و کمی ترش، با طعمی نرم و لطیف است، در حالی که عسل تقلبی چنین طعمی ندارد.

ماندگاری عسل

عسل طبیعی را می توان به مدت طولانی در محیط طبیعی در حالت مهر و موم شده و بدون خراب شدن نگهداری کرد. با این حال، عسل طبیعی رطوبت کمی دارد و سرشار از آنزیم های فعال و مخمر است.

اما عسل های غیر طبیعی بعد از مدتی فاسد شده و تغییر رنگ می دهد یا ترش می شود.

احتیاط در مصرف عسل

عسل طبیعی دارای آنزیم های فعال را نمی توان بالای 60 درجه سانتی گراد حرارت داد، در غیر این صورت آنزیم های فعال در دمای بالا از بین رفته و غیر فعال می شوند و حرارت مواد مغذی موجود در آنها را از بین می برند.

عسل وقتی در آب گرم یا سرد حل می‌شود طعم شیرینی دارد، اما وقتی در دمای بالاتر قرار گیرد، ترش می‌شود.

عسل به طور کامل از شیره ترشح شده توسط شهد گیاهان جمع آوری شده و توسط زنبورها تخمیر می شود.

اجزای اصلی عسل قندها هستند که 60 تا 80 درصد آن را گلوکز و فروکتوز تشکیل می دهند که به راحتی جذب بدن انسان می شوند و عمدتاً به عنوان مکمل های غذایی و دارویی استفاده می شود و به جای شکر به عنوان جانشین استفاده می شود.

عسل محلول فوق اشباع قندی است، برخی از شهدهای تک گل در دمای پایین متبلور می شوند، بلورها توسط گلوکز تشکیل می شوند و عسلی که کریستال نمی شود اغلب فروکتوز بالایی دارد.

رس بستن عسل به گونه های عسل و شرایط نگهداری بستگی دارد. عموماً عسل زیر 13 درجه سانتیگراد متبلور می شود در حالی که عسل کلزا و عسل نمدار در دمای 13 تا 14 درجه سانتیگراد متبلور می شوند و عسل اقاقیا به راحتی متبلور نمی شود.

اگرچه شهد عناب به راحتی متبلور نمی شود، اما اگر مقدار کمی رس وجود داشته باشد، باز هم یک پدیده طبیعی است، می توانید با خیال راحت آن را بخورید.

عسل عموماً در جای خنک نگهداری می شود، اما دمای آن نباید خیلی پایین باشد، عموماً عسل در دمای 10 درجه سانتیگراد متبلور می شود که برای خوردن لذت بخش نیست.

عسل طبیعی و عسل تقلبی

روش بازکردن رس عسل

عسل را همراه با بطری در آب ولرم قرار دهید، اما توجه داشته باشید که دمای آب باید کمتر از 50 درجه سانتیگراد باشد، زیرا دمای بالا باعث غیرفعال شدن آنزیم های عسل و از دست دادن ویتامین ها می شود.

می توانید بطری را کنار هم قرار دهید و داخل یک قابلمه آب سرد قرار دهید و به آرامی گرم کنید و وقتی دمای آب به 50-60 درجه سانتیگراد رسید رس به طور طبیعی ذوب می شود و دیگر رسوب نمی کند همچنین می توانید بگذارید در تابستان به طور طبیعی باز شود.

اجزای کندوی زنبور عسل

PH عسل حدود 3 تا 4 است و این نشانه اسیدی بودن عسل است و حدود 18 درصد آن آب است. در گذشته روش به دست آوردن عسل به سادگی برداشتن صفحه موم از کندو بود.

در سال 1853، لانگستروت آمریکایی، فناوری پرورش مصنوعی زنبورها و به دست آوردن عسل را در کتاب خود به نام «کندو و زنبور عسل» به رشته نگارش درآورد و یک کندو با شانه های متحرک و یک سانتریفیوژ به نام اکسترکتور برای جدا کردن عسل اختراع کرد و زنبورداری مدرن را تأسیس کرد. تا امروز روش پایه زنبورداری به روش لانگستروت ادامه یافت.

کندوی متحرک وسیله ای برای زنبورداری است در یک جعبه مکعبی 8 تا 10 صفحه ضخیم به نام قاب یا شانه در کنار هم قرار می گیرند. قاب های زنبور عسل نیز مانند کندوی طبیعی به صورت عمودی و موازی چیده شده اند.

قاب زنبورداری به روش لانگستروت

قاب زنبورداری به روش لانگستروت

قاب زنبور به عنوان پایه ای برای تشکیل لانه زنبور عسل استفاده می شود. شکل یک قاب چوبی توخالی مستطیلی با نسبت ابعاد 1:2 است. طرفین با پوششی از موم زنبور عسل ساخته شده است.

یک برگه ضخیم مومی کاغذ مانند که با شش ضلعی حکاکی شده است به عنوان پایه ای برای زنبورها عمل می کند تا لانه خود را بسازند.

در شرایط عادی، عسل در قسمت های بالایی برگه موم شبیه کمان و اصطلاح در قسمت ابرویی شانه ذخیره می شود و وسط شانه به عنوان محلی برای تخمریزی ملکه زنبور عسل، پرورش لارو و همچنین برای ذخیره گرده استفاده می شود.

بعد از اینکه زنبورها عسل را در سلول شش ضلعی ذخیره کردند، سلول را با موم زنبور عسل می‌بندند و اصطلاحا پلمپ می کنند.

به طور معمول، در طول دوره بین پایان پاییز و بهار، زمانی که گل های کمی وجود دارد، زنبورها عسل ذخیره شده را مصرف می کنند.

اوایل بهار، با دگرگونی طبیعت و شروع فعالیت و ازدیاد نسل بین موجودات، ملکه زنبور عسل نیز اصطلاحا با استارت بهاره شروع به تخمریزی در بالاترین حد می کند و آن زمانی است که لاروها از تخم خارج می شوند، و ذخایر عسل به کمترین حد خود می رسد.

از آن به بعد، با باز شدن گل ها، ذخیره عسل شروع به بهبود می کند. با کم شدن گل ها در تابستان، ذخایر عسل شروع به کم شدن می کند. مقدار عسلی که هر زنبور در یک زمان ذخیره می کند حدود 20 میلی گرم است.

زنبورداری ثابت و متحرک

زنبورداری به دو دسته زنبورداری متحرک و زنبورداری ثابت تقسیم می شود که زنبورداری ثابت عبارت است از جمع آوری شهد از گل های باز در یک بازه زمانی و در یک مکان خاص. در زنبورداری سیار، زنبورداران با استفاده از تریلی های مخصوص و با توجه به دوره گلدهی گلهای خاص، همواره از بهار تا تابستان از جنوب به شمال در حال حرکت و کوچ هستند.

اوج دوره گلدهی گیاه خیلی طولانی نیست، زنبورها برای جمع آوری شهد در یک مکان فقط شهد گل های خاصی را جمع آوری می کنند.

برنامه سالیانه زنبورداری ثابت مشابه حالت طبیعی است، اما بسته به زمان گلدهی محل زنبورداری متفاوت است و زنبورداران با توجه به صحرا و چراگاه دو سه بار در سال زنبورها را به مکان مناسب کوچ می دهند. به عنوان مثال اواخر پاییز و زمستان کندوها در مکان ثابت نگهداری می شوند و دما و نور برای زمستان گذرانی زنبورها مناسب است.

اوایل بهار ملکه زنبورها شروع به تخم گذاری می کنند و پس از 3 هفته، زنبورهای کارگر شروع به کار می کنند. در این زمان هر کندو برای شروع فعالیت و جمع آوری عسل به حدود 20000 تا 30000 زنبور کارگر نیاز دارد.

در اواسط بهار و اوایل تابستان، کندوها را در بهترین صحرا و فضای باز قرار می دهند تا عسل جمع آوری شود، پس از پر شدن شانه ها از عسل، فعالیت زنبورها با دود کنترل می شود و شانه پر از عسل برای بدست آوردن عسل با اکسترکتور خارج می شود .

معمولا زنبورها از دو طرف کندو اقدام به ذخیره عسل می کنند و شانه های وسط برای تخمریزی ملکه و فعالیت زنبورها آماده می شود. در پایان فصل شهد دهی جمعیت زنبورها به شدت کاهش می یابد و به حدود حداقل 4 الی 5 شانه زنبور می رسد و این حالت در طول فصل زمستان ادامه می باید.

در اواخر پاییز و طول فصل زمستان یک دوره استراحت است و عسل جمع آوری شده توسط زنبورها توسط خودشان استفاده می شود.

رقص زنبور عسل

در یک پدیده شگفت انگیز بعد از اینکه زنبورها منبع شهد را پیدا کردند، از نوعی حرکت که رقص زنبور نام دارد برای گفتن مسیر و فاصله به همراهان خود استفاده می کنند تا زنبورهای کارگر را برای تمرکز بر محل منبع شهد بسیج کنند.

بیشتر بخوانید : اسرار جدید درباره رقص زنبورهای عسل

خواص عسل آویشن کوهستان یکتابی

جمع آوری شهد توسط زنبور عسل

هر بار بین 20 تا 40 دقیقه طول می کشد تا زنبورها شهد جمع آوری کنند و سپس به کندو برگردند و حدود 4 دقیقه برای تحویل در کندو طول می کشد و پس از اتمام تحویل دوباره به دنبال شهد خواهند رفت و این فعالیت تا اخرین دقایق روز ادامه دارد.

در هوای سرد، ابری و بارانی زنبورها به هیچ وجه از کندو خارج نمی شوند.

دوره اوج جریان عسل، بیش از ده یا بیست بار در روز این کار را تکرار می کنند. هنگامی که زنبورها شهد را قطره قطره در کیسه شهد خود جمع می کنند، مقدار هر جمع آوری به طور کلی 40-60 میلی گرم است که معادل وزن بدن یک زنبور است.

برای تخمیر کردن 1000 گرم عسل، ده ها هزار پرواز جمع آوری و نشستن روی میلیون ها یا حتی ده ها میلیون گل لازم است. زنبورها سراغ برخی از گلها نمی روند، مثل اسمانتوس، اسمانتوس گرده ندارد و عسلی برای جمع آوری زنبورها نیز ندارد.

رسیدن عسل

پس از بازگشت زنبورهای جمع آوری کننده شهد به کندو، شهد را به زنبورهای کندو تحویل می دهند یا آن را به تنهایی در چندین سلول پراکنده می کنند و زنبورهای دیگر به فرآوری عسل ادامه می دهند.

زنبورهای کارگر پس از تخمیر، عسل را به طور موقت در کندو ذخیره می کنند و فرآیند تبدیل ساکارز و کاهش رطوبت عسل ادامه می یابد. تا زمانی که عسل بالغ و رسیده شود، زنبورها سلول ها را با موم می پوشانند.

در فرآیند فرآوری عسل، زنبورها ابتدا با مکیدن آب عسل را به معده خود وارد می کنند و با آنزیم اینورتاز یا دیاستاز مخلوط می کنند، سپس آن را دوباره وارد سلول عسل می کنند و سپس چند بار این کار را تکرار می کنند تا عسل غلیظ شود و در نهایت سلول را با موم سرپولک پلمپ می کنند.

مومی که با آن سر سلول را می بندند موم سرپولک نامیده می شود و بسیار مرغوب و باارزش است.

روش نگهداری عسل طبیعی

عسل باید در دمای کم و مکانی تاریک نگهداری شود و نیز بهتر است در یخچال با دمای کم نگهداری شود و در معرض نور مستقیم خورشید قرار نگیرد. معمولا ماندگاری آن 18 ماه است.

این ماندگاری به معنی فساد عسل نیست بلکه عسل طبیعی هیچگاه فاسد نمی شود بلکه بعد از 18 ماه ممکن است قدری از تازگی خود را از دست بدهد.

از آنجایی که عسل یک مایع اسیدی است، می تواند با فلزات واکنش شیمیایی نشان بدهد، وقتی در هنگام نگهداری با فلزاتی مانند سرب ، روی و آهن تماس پیدا کند، واکنش شیمیایی رخ می دهد و چنین ظروفی برای نگهداری عسل مناسب نیست.

بنابراین برای نگهداری عسل باید از ظروف غیر فلزی مانند سرامیک، بطری های شیشه ای و سطل های پلاستیکی غیر سمی استفاده شود.

همچنین عسل طبیعی باید در طول نگهداری از بو، جذب رطوبت ، تخمیر ، آلودگی و غیره دور بماند.

برای جلوگیری از بو و آلودگی، نباید آن را با اقلام بدبو (مانند بنزین ، الکل، سیر و غیره)، اقلام خورنده (مانند کودهای شیمیایی ، آفت کش ها، آهک ، قلیایی، نیترات و غیره) یا غیربهداشتی نگهداری کرد.

ماندگاری عسل طبیعی در بطری 18 ماه است، اما عسل با غلظت بالای درپوش بالغ را نیز می توان برای چندین سال تضمین کرد. اما بهتر است عسل تازه بخورید، زیرا عسل تازه عموماً طعم بهتری از نظر رنگ، عطر و طعم دارد!

غذاهای عسلی

تربچه عسلی

ترب سفید تازه را بردارید، بشویید، حلقه حلقه کنید، در آب جوش بگذارید، بجوشانید و خارج کنید، رطوبت را کنترل کنید، بگذارید نیم روز خشک شود، سپس 150 گرم عسل را به قابلمه اضافه کنید، روی حرارت ملایم بجوشانید و مخلوط کنید. بگذارید کاملا خنک شود و بخورید. مناسب برای سوء هاضمه ، تهوع، استفراغ، سرفه و غیره

عسل و آب ریشه نیلوفر تازه

مقدار مناسبی از ریشه نیلوفر تازه را بگیرید، بشویید، برش دهید، فشار دهید تا آب آن گرفته شود، خوب مخلوط کنید و به نسبت 1 فنجان آب ریشه نیلوفر تازه و 1 قاشق غذاخوری عسل بخورید.

عسل زنبق تازه

50 گرم سوسن تازه، 1 تا 2 قاشق غذاخوری عسل. سوسن را در ظرفی بریزید و در سینی بالایی بخارپز کنید و وقتی گرم شد با عسل مخلوط کنید. آن را قبل از رفتن به رختخواب مصرف کنید، مناسب برای بیماران بی خوابی که پرخور هم هستند.

آب کرفس و عسل

100-150 گرم کرفس تازه، مقدار مناسب عسل. کرفس را بشویید و آب آن را له کنید و با عسل تفت دهید و گرم سرو کنید. 1 بار در روز. نوشیدنی مناسب برای بیماران هپاتیت

مغز گردو عسلی

1000 میلی لیتر عسل، 1000 گرم مغز گردو ، مغز گردو را له کرده، عسل را اضافه کرده و خوب مخلوط کنید.

خیسانده عسل و لیمو

یک لیموترش تازه بخرید، برش‌های لیمو را در یک بطری شیشه‌ای کوچک بریزید، یک تکه لیمو را بگذارید و مقداری عسل روی آن بپاشید، یک برش بزنید و کمی بپاشید تا تمام لیمو پر شود، فقط روی آن را بپوشانید و داخل آن بریزید.

یخچال، برای نگهداری خوب است، هدر نمی رود. وقتی می خواهید بنوشید، یک تکه لیمو را بردارید و در فنجان بریزید، سپس یک قاشق عسل اضافه کنید و با آب گرم مخلوط کنید، آب جوش مواد عسل را از بین می برد. لیمو خیلی ترش میشه، می تونید مناسب با ذائقه خودتون عسل بیشتری اضافه کنید!

مناسب است هر روز 1.5 تا 2 ساعت بعد از غذا مصرف شود، هر بار یک قاشق چایخوری به صورت خوراکی مصرف شود و با آب گرم زیر 60 درجه سانتی گراد شستشو شود.

نوزادان زیر یک سال نباید عسل بخورند

نوزادانی که در معرض مسمومیت با عسل قرار می گیرند علایمی مانند فلجی ، گریه ضعیف، ضربان ضعیف و مشکل در تنفس را تجربه می کنند. نوزادان کمتر از 6 ماه ، بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

علائم مسمومیت معمولاً 8 تا 36 ساعت پس از خوردن عسل یا غذاهای حاوی عسل رخ می دهد و علائم اغلب شامل یبوست ، خستگی و از دست دادن اشتها است.

عسل طبیعی در طول فرآیند تخمیر شدن در کندو، حمل و نقل و نگهداری به راحتی توسط لاکتوباسیلوس بوتولینوم آلوده می شود. به دلیل مقاومت ضعیف شیرخواران، پس از مصرف لاکتوباسیلوس بوتولینوم، در روده ها تکثیر می شود و سم تولید می کند و عملکرد سم زدایی کبد ضعیف است، بنابراین ایجاد مسمومیت غذایی با لاکتوباسیلوس بوتولینوم محتمل است .

اگرچه احتمال عفونت بوتولیسم در نوزادان بسیار اندک است، اما پزشکان هنوز توصیه می کنند که عسل و فرآورده های آن را تا یک سالگی به کودکان ندهید.

نحوه نگهداری عسل

هنگام نگهداری عسل طبیعی باید آن را در مکانی خنک، خشک، تمیز و دارای تهویه قرار داد و دمای آن را بین 10-5 درجه سانتیگراد نگه داشت. در محیطی که رطوبت هوا بیش از 75 درصد نباشد. ظرف عسل باید محکم بسته شود تا از نشت هوا جلوگیری شود و تماس بین عسل و هوا کاهش یابد.

ماندگاری عسل

به دلیل غلظت فوق العاده بالا و فشار اسمزی بالای عسل، سلول های وارد شده به آن به طور جدی کم آب شده و می میرند، بنابراین عسل به راحتی خراب نمی شود.

به عنوان عسلی که به بازار عرضه می شود، طبق «قانون مواد غذایی»، مدت زمان ماندگاری باید روی مواد غذایی مشخص شود، بنابراین تولیدکنندگان عسل عموماً مدت زمان ماندگاری عسل را 2 سال یا 18 ماه تعیین می کنند.

عمر مفید عسل طبیعی

اول از همه باید مطمئن شوید که عسل مورد نظر طبیعی است ، اگر هیچ راهی برای تضمین خلوص وجود ندارد، پس نمی توان در مورد ماندگاری عسل صحبت کرد.

ثانیاً بر اساس تعیین خلوص عسل، انقضای هر دسته عسل با درجه خلوص ارتباط مستقیمی با ماندگاری عسل دارد که هر چه درجه خلوص عسل بیشتر باشد ماندگاری آن بیشتر است. .

علاوه بر این، عسل موجود در مرکز خرید پس از فرآوری عسل غلیظ شده است و چنین عسل غلیظی اساساً با عسل طبیعی زنبورستان متفاوت است و استاندارد اندازه گیری ماندگاری واقعی کاملاً غیر قابل مقایسه است.

به این ترتیب همه می توانند مستقیماً عسل شما را تشخیص دهند و بچشند اگر بخورید در دهان ترش می شود یعنی خراب شده است عسل خوب باید در دهان شما شیرین باشد و کمی باعث سوزش گلو شود.

عسل ترش

دلایل متعددی وجود دارد که چرا عسل طبیعی هنگام تکان دادن کف می کند:

در عسل رسیده طبیعی 4 تا 7 نوع پروتئین وجود دارد . این یک پلاسمید بین مولکول ها و ذرات معلق در عسل است که با فیلتراسیون حذف نمی شود.

این ماده کلوئیدی در گل اقاقیا رنگ روشن مقدار عسل 0. 2 درصد و در عسل تیره حدود 1 درصد است (عسل عناب، عسل صد گل، عسل آفتابگردان)، تأثیر خاصی بر رنگ و کدورت عسل دارد و کلوئیدی است. این مواد می توانند عسل را به کف تبدیل کنند، بنابراین ظاهر عسل را تحت تأثیر قرار می دهند.

عسل طبیعی دارای توانایی ضد باکتریایی قوی است. دلیل اثر ضد باکتریایی عسل عموماً این است که علاوه بر اینکه عسل محلول قندی با غلظت بالا و مقدار pH پایین است که می تواند از رشد و نمو میکروارگانیسم ها جلوگیری کند.

در نتیجه ماده ضدباکتری پراکسید هیدروژن در دمای بالا به راحتی به اکسیژن تجزیه می شود! به طوری که سطح عسل دارای یک لایه حباب سفید است!

بنابراین عسل واقعا طبیعی پس از تکان دادن در تابستان حباب های زیادی خواهد داشت که باعث می شود عسل به راحتی از بطری عسل خارج شود و لایه ای از حباب های سفید روی سطح عسل ایجاد شود.

مواد مغذی عسل

تقریباً در هر 100 گرم عسل :

انرژی 321 کیلو کالری

پروتئین 0.4 گرم

چربی 1.9 گرم

کربوهیدرات 75. 6 گرم

منیزیم 2 میلی گرم

فسفر 3 میلی گرم

پتاسیم 28 میلی گرم

کلسیم 4 میلی گرم

منگنز 0.7 میلی گرم

اهن1 میلی گرم

فلز مس 0.3 میلی گرم

فلز روی 0.3 میلی گرم

سلنیوم 0.2 میکروگرم

ویتامین B2 (ریبوفلاوین) 0. 05 میلی گرم

نیاسین (نیاسین آمید) 0. 1 میلی گرم

ویتامین C (اسید اسکوربیک) 3 میلی گرم

خرید عسل آویشن خالص و طبیعی

دیگر نشانه های عسل طبیعی

بوی عسل

پس از باز کردن در بطری، عسل تازه رایحه گلی مشخصی دارد، در حالی که عسل قدیمی رایحه ملایم تری دارد. عسل تقلبی معطر بوی نامطبوعی دارد. عسل تک گل عطر منبع شهد خود را دارد.

طعم

طعم عسل را بچشید. عسل خالص نه تنها عطر مطبوعی دارد، بلکه عطری سرشار از دهان دارد. عسل را روی زبان بگذارید، فک بالا را با زبان لمس کنید، عسل به آرامی وارد گلو می شود، کمی شیرین و کمی ترش می شود، طعم آن لطیف است، گلو کمی تند و مزه آن طولانی است.

بعد از تقلب، احساس فوق سبک تر می شود و طعم شیرین، مزه ترش یا شور شدید و غیره دارد.

رطوبت عسل

محتوای آب عسل طبیعی را بررسی کنید. کشور ما معمولاً عسل نارس مصرف می کند، بنابراین عسل دارای محتوای آب بالایی است. بیشتر عسلی که در بازار به فروش می رسد، فرآوری شده، غلیظ و دارای محتوای آب نسبتاً کم است.

عسل طبیعی را با چوب یا انگشت بردارید، در صورتی که عسل قابل کشیدن باشد، بهتر است. پدیده نقاشی وجود نداشته باشد که نشان دهنده بالا بودن میزان آب باشد.

همچنین می توانید یک قطره عسل را روی کاغذ کاهی بریزید، اگر رد آب به راحتی پخش شود، به این معنی است که میزان آب آن زیاد است. عسل خالص در این حالت پخش نمی شود.

پیچ و تاب عسل

مشاهده و احساس کریستال شدن. در تابستان دما زیاد است و عسل به راحتی متبلور نمی شود؛ در زمستان دما پایین است و عسل به راحتی متبلور می شود.

برخی از عسل ها به راحتی متبلور می شوند و برخی نه. برخی از افراد در مورد کریستال های عسل سوء تفاهم دارند و فکر می کنند که عسل رس بسته تقلبی است که صحیح نیست.

کریستال های عسل به شکل قلیه ماهی یا روغن، لطیف، سفید رنگ بوده و در صورت پیچاندن با دست هیچ گونه احساس شنی ندارند . کریستال های عسل تقلبی شکری هستند، با دست پیچانده می شوند و به راحتی نمی پیچند و شکسته می شوند و دهان حس خوردن قند را دارد.

حل کردن عسل در آب

عسل طبیعی را در آب حل کنید و یکنواخت هم بزنید و بگذارید بماند و اگر ناخالصی در عسل باشد شناور می شود یا فرو می رود. عسل یک محصول طبیعی است و مقدار کمی از ناخالصی آن تاثیری بر کیفیت خود عسل ندارد.

رنگ عسل

به رنگ عسل نگاه کنید. عسل خالص براق و شفاف است و فقط مقدار کمی از باقی مانده گرده در آن معلق است و هیچ ناخالصی بیش از حد دیگری وجود ندارد. رنگ عسل با توجه به منبع عسل و نوع گیاهان مختلف متفاوت است، اما عسل در همان بطری باید رنگ یکنواخت داشته باشد.

چسبناکی عسل

عسل مرغوب به دلیل آب کم، چسبناک است. اگر بطری مهر و موم شده وارونه شود، هوای بسته شده در دهانه بطری بدیهی است که “کار” بیشتری دارد.

مو: اگر «عسل کریستالی» سفید شیری یا زرد روشن می‌خرید، کافی است آن را بردارید و برای مدتی به پشت دست خود بمالید تا آن ذرات کمی ریزتر از نمک تصفیه شده خوراکی حل شوند. از چنین روشی می توان برای “تست” ژل رویال نیز استفاده کرد .

شناسایی بو

برای شناسایی حسی بوی عسل، بسته بندی را در دمای اتاق باز کرده و آن را بو کنید. در صورت لزوم، نمونه را می توان به مدت 5 دقیقه در حمام آب گرم کرد و سپس بو کرد.

عسل مرغوب دارای رایحه ای خالص و رایحه ای از انواع گیاهان و گل های منبع شهد است. بدون بوهای دیگر.

عسل کم کیفیت عطر ضعیفی دارد و عسل باکیفیت پایین عطر بسیار کم دارد یا بدون عطر است یا با طعم ملایم و سایر بوهای بد است.

شناسایی عسل تقلبی

عسل تقلبی از ساکارز (شکر سفید یا شکر قهوه ای ) و لیمو تهیه می شود و عسل در آن وجود ندارد یا بسیار کم است. از خصوصیات کیفی آن این است که عسل بوی طبیعی گل نمی دهد بلکه بوی شربت آب جوشیده می دهد و هنگام چشیدن طعم خوبی ندارد و طعم آب شکر سفید را دارد.

برای تشخیص بیشتر عسل تقلبی، می توان یک سیم آهنی ضخیم داغ قرمز را داخل عسل قرار داد، عسلی که در حال سوختن است، واقعی و آن که در حال دود کردن است، تقلبی است.

تست فلورانس

همچنین می توان از تست فلورسانس استفاده کرد. 1 قسمت از عسل مشکوک را بردارید و آن را با 2.5 قسمت آب به طور یکنواخت مخلوط کنید، یک لایه به ضخامت 2-3 میلی متر را روی یک لام شیشه ای مات قرار دهید یا آن را در یک لوله آزمایش مات قرار دهید و در یک اتاق تاریک مشاهده فلورسانس انجام دهید.

عموماً در عسل طبیعی رنگ زرد و کمی سبز است که عسلی مرغوب است و اگر رنگ آن سبز علفی یا سبز آبی باشد عسلی پایین است و اگر خاکستری باشد عسل تقلبی است که از ساکارز تهیه شده است.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید